|
De meeste mensen denken bij de reddingshond direct aan de goedaardige St.-Bernard met een vaatje Cognac om de nek of honden in een aardbevingsgebied. Gelukkiglijk is dit laatste een niet-alledaags beeld doch stonden de aardbevingen van 1999 in Turkije aan de wieg van de huidige Kynologenteams bij de brandweer. Reeds vele jaren voor de Turkse aardbevingen bestond er al een groep reddingshonden. Het waren allen brandweermannen die met hun honden oefenden om slachtoffers terug te vinden. Er waren geen echte opleidingen, een wettelijk kader of procedures voorzien. Deze groep noemde zichzelf Rescue Dogs Belgium. Rond de eeuwwisseling werd de groep ontbonden om de vzw Reddingshondenbrandweer op te richten. Een vzw met uiteraard iets meer structuur en organisatie maar nog steeds zonder een wettelijk kader. De hoofdzetel van de vzw vond onderdak bij de brandweerdienst van Merelbeke met Kapitein-bevelhebber De Rieck als Voorzitter van de vzw. In augustus 1999 vertrokken 7 Belgische reddingshonden naar Turkije, meerbepaald naar Gölcuk. Er hadden zich enkele zware aardbevingen voorgedaan. Er vielen honderden doden en nog enkele honderden mensen werden als vermist opgegeven. De Belgische reddingshonden werden er een kleine week ingezet met enkele reddingen tot gevolg. De aanwezigheid van de Belgische reddingshonden heeft de toenmalige Minister van Binnenlandse Zaken Duquesne ertoe aangezet om in 2002 een wettelijk kader rond de kynologenhulpverleningsteams te creëren. Rescuedog Belgium is geboren! De missies van Rescuedog Belgium, zowel in binnen- als buitenland, worden verzekerd door teams vanuit de Brandweer en Civiele Bescherming, zoals in het Koninklijk Besluit tot organisatie van kynologenhulpverleningsteams (11 oktober 2002) wordt omschreven. De teams staan in voor: - Het opsporen en redden van bedolven personen (“reddingshond”).
- Het opsporen, op verzoek van politiële of gerechtelijke overheden, van vermiste personen wier fysieke integriteit bedreigd zou kunnen zijn (“vlakterevierenhond” en “speurhond op menselijke geur”).
De kynologenteams worden steeds opgeroepen via de Hulpcentra 100. Bij een interventie komen steeds twee teams ter plaatse, alsook een coördinator. Indien nodig, en na overleg met de Leider van Operaties, kan de coördinator bijstand vragen van bijkomende kynologenteams. De provincie Vlaams-Brabant telt één team welke gesitueerd is bij de brandweer van Lennik. Het is Sergeant Hemmeryckx die sinds 1996 deze taak op zich neemt. In 1994 kocht Sgt. Hemmeryckx de pasgeboren pup “Fire”, een prachtige Rottweiler. Fire kreeg een opleiding welke begon met “gedrag en gehoorzaamheid”, nadien werd hij getraind voor “puinzoeken” en “vlakterevieren”. Hij werd verschillende malen ingezet, met succesvol resultaat. In 2001 overleed Fire door ziekte, ten gevolge van opgelopen verwondingen tijdens een val in oefening. “Benji”, een vinnige Mechelse Herder, kwam in 2002 ten tonele. Haar baasje, Sgt. Hemmeryckx, leidde ook haar op voor “puinzoeken” en “vlakterevieren”. Vanaf 2004 mocht Benji reeds verschillende keren interveniëren als operationele reddingshond.
|